Inzicht in beleggingspolissen
FREDDY VAN MULLIGEN - 21 APRIL 2006 | 2626 keer gelezen
 Er was goed nieuws deze week, spreek maar gerust van heel goed nieuws. Er komt een commissie onder leiding van Job de Ruiter die naar evenbeeld van de commissie Winter de transparantie van beleggingspolissen moet verbeteren.
Job de Ruiter is een oud-minister en houdt onder andere toezicht op de stichting Leaseverlies. “Knappe gereformeerde jurist met moderne opvattingen”, is het eerste wat men via Google over hem verneemt. Tevens zijn wij via die weg gewaar geworden dat hij piano en blokfluit speelt.
Dat een zwaargewicht zich gaat buigen over de transparantie van beleggingsverzekeringen is nodig. Het inzicht in de werking en kosten van beleggingspolissen (individuele pensioen en beleggingshypotheken) is bij veel van deze producten nihil en verzekeraars lijken er veel aan gelegen om dat zo lang mogelijk zo te houden.
Van de duizenden beleggers die hun hart luchten door mij een email te sturen, waren er de afgelopen jaren velen die bijzonder teleurgesteld waren in de uitkomsten van hun beleggingspolissen. De commissie-Winter heeft uiteindelijk de beleggingspolissen links laten liggen omdat zij de handen al vol had aan beleggingsinstellingen. Intussen zijn we in de situatie geraakt dat inzicht in beleggingsinstellingen vrij goed geregeld is maar dat inzicht in beleggingsverzekeringen vrijwel ontbreekt. En dat terwijl de producten door dezelfde ondernemingen aangeboden en beheerd worden.
Het door de markt en toezichthouder geëiste inzicht in financiële producten is geheel van deze tijd. Toch blijft het een bijzonderheid. Bij aanschaf van een pak havermout of een auto weet u ook niet wat de materiaalkosten zijn en wat de marges voor fabrikant en detaillist. Bij financiële producten is het geëiste inzicht te rechtvaardigen. De kwaliteit van een product hangt direct af van de kosten, het zijn complexe producten over lange looptijden, het gaat om geld en vertrouwen wat het hart is van de economie en er is sprake van ongelijke verdeling tussen informatie tussen aanbieder en consument.
Wat er moet gebeuren is eigenlijk vrij simpel lijkt mij. Een ieder die premie stort voor een beleggingsverzekering (pensioen of beleggingshypotheek) moet weten a. hoeveel van die premie er belegd wordt en waarin b. hoeveel kosten deze beleggingsobjecten in rekening brengen c. hoeveel de overlijdensrisicoverzekering en eventuele andere verzekeringen kosten en d. Wat hij naast b. aan provisies betaalt. Wat onder d. valt, kan ook afgeleid worden door de totale inleg te verminderen met a.-c., maar is ter controle niet overbodig.
Eventueel kunnen de kosten/provisies nog uitgesplitst worden zodat de belegger weet hoeveel er aan de strijkstok blijft hangen bij de adviseur die hem tracht een bepaald product als “het beste” te verkopen.
Laat de commissie-de Ruiter maar voortvarend zijn werk beginnen. Wat er moet gebeuren is voor de hand liggend, de uitvoering ervan zal op weerstand stuiten.
| Freddy van Mulligen is hoofd research van Morningstar Nederland. Hij waardeert uw commentaar, maar kan geen specifieke adviezen over fondsen of portefeuilles geven. U kunt hem bereiken via email freddy.vanmulligen@morningstar.com.
Terug naar columnoverzicht
|
Om een reactie te kunnen plaatsen dient u ingelogd te zijn.
Voer hier onder uw gegevens in.
Ben u nog geen lid? Klik dan hier.
|
|
Alle koersen RealTime
