Fisher deed toen een warme oproep aan de Duits/Franse leiders om het voortouw te nemen, zelfs al hadden die landen sinds mensenheugenis problemen om elkaar op natuurlijke wijze te vinden. Ondanks meer van dit soort waarschuwingen zijn we ondertussen enkele maanden verder en is Europa onverstoord verder gegaan. Uitgerekend dat getreuzel heeft ons gebracht in de situatie waar we vandaag bevinden: radeloze financiële markten waar het vertrouwen compleet zoek is.

België

Op 9 juni las ik in een Nederlandse krant een artikel over België : 'België is als een gevallen vaas die is opgelapt. De scheuren staren je aan. Bij een volgende val lijkt secondenlijm zinloos…' Een communautair akkoord heeft voorlopig die volgende val vermeden, maar voor hoe lang ? Want een regering is er nog steeds niet.

Op de achterflap van het boek 'Het Belgisch labyrint of de schoonheid der wanstaltigheid' door Geert van Istendael, leest men het volgende: 'België is een verschijnsel. Het is een verschrikkelijk normaal en een verschrikkelijk abnormaal land. Van de wanstaltigheid hebben de Belgen een deugd gemaakt, in hun moeizame chaos hebben zij een soort labyrintische ordening aangebracht. België is een land dat koppig anders is, moeilijk, verrassend onvatbaar, benijdenswaardig, objectief maar toch zeer persoonlijk en geëngageerd.'

Welvaart op het spel

Na een communautair brouwsel in de vorm van een akkoord, lijken de politieke links-rechtse-scheidingslijnen het land toch nog mee te sleuren in de miserie van de PIGS-landen. De rentespread met Duitsland wordt zienderogen groter en als we de onheilspellers mogen geloven, staat onze tienjarige rente nog binnen de maand op 6 procent. Politieke knopen doorhakken in België is dus aan de orde, maar de koppigheid in het land blijft de bovenhand halen.

Beseft men dan niet dat de welvaart van dit kleine landje op het spel wordt gezet? Amper enkele weken na het Dexia-debacle , waarvan men de volledige impact en bijkomende risico’s nog steeds niet kan inschatten, blijft men talmen. Het was trouwens diezelfde Dexia-affaire die het definitieve nekschot gaf aan onze nationale loodgieter: staatsman Dehaene.

Ikzelf echter had deze 'oppergod' al enkele maanden eerder begraven. Ik was immers aanwezig bij het schouwspel ten tijde van de machtswissel bij Club Brugge richting professionalisme. Tijdens die bewuste vergadering kraaide 'Dehaene' drie keer om een door hem gewilde beslissing naar zijn hand te zetten. Plots besliste hij zijn petje als voorzitter van de Raad van Bestuur van Dexia op te zetten, wat voor hem ook meteen voldoende was om zich ter plaatse te promoveren tot vertegenwoordiger van de hoofdsponsor van zijn geliefde club. Het was (voor mij) ook meteen de dag dat hij zichzelf degradeerde van oppergod tot ordinaire bullebak. Weg staatsmanschap...

Belgische banken

De zijsprong van Dehaene naar collega-politici, of van Dexia naar KBC, is niet zo groot. Vandaag 18 november zakte KBC zelfs onder de 11 Euro. Beseffen de heren politici dat een stijgende Belgische rente de Belgische banken nog harder zal treffen ? Zullen we de dreiging van Europa blijven weglachen?

Beste heren poltici, het is alle hens aan dek. Er is geen tijd meer voor spelletjes. Het is tijd om te landen en om de welvaart van alle inwoners van dit land te beschermen. Can we fasten our seatbelts? Please?