De actie van de centrale banken werd nodig omdat Amerikaanse banken nog nauwelijks dollars aan Europese banken durfden te lenen. Er werd een soort noodloket ingesteld maar dat was zo duur dat er nauwelijks gebruik van werd gemaakt. Gevolg? Een tekort aan dollars en Europese banken hebben die dollars hard nodig want het Europese bedrijfsleven heeft dollars nodig. Om een idee te geven, het aantal uitstaande dollars van ongeveer 240 miljard is een procent of 40 lager dan zo’n half jaar geleden.

De bedoeling van de centrale banken was om liquiditeit creëren voor Europese banken. De solvabiliteit van veel instellingen blijft echter een probleem. Maar de achterliggende gedachte is ook beangstigend. Werd deze draconische maatregel wellicht genomen omdat er signalen waren dat bepaalde Europese banken op het punt van omvallen stonden? Zoals bekend hebben bijvoorbeeld de Franse (systeem) banken honderden miljarden uitstaan in Italië. Wanneer een Franse systeembank om zou vallen zou dat leiden tot zeer grote onrust en een verergering van de kredietcrisis. Denk dan aan de crisis van 2008, maar dan in het kwadraat. Hoewel de actie dus goed getimed was en zijn uitwerking niet miste, de AEX is sindsdien van 270 naar de 305 punten gestegen, is de reden dat de centrale banken zo keihard ingrepen wellicht zorgwekkender.

Acuut tekort

Daarbij is het van belang te weten dat veel korte leningen in dollars van Amerikaanse geldmarktfondsen aan Europese banken de komende 2 maanden aflopen. Dat dient allemaal geherfinancierd te worden. Stel dat de Amerikanen dat geld niet opnieuw hadden willen uitlenen vanwege het verhoogde risico. Dan zou er een accuut en groot tekort aan dollars zijn ontstaan met alle gevolgen vandien. Nu de Fed en vrienden een goedkoop “dollarwinkeltje” hebben ingericht is de druk van de ketel. De Europese banken kunnen nu weer goedkoop in hun behoefte aan dollars voorzien.

Met deze actie hebben de centrale Banken dus niet alleen de aandelenmarkten een boost gegeven maar ook voorkomen dat de zaak uit de hand loopt, wat liquiditieit betreft dan. Wat solvabiliteit betreft hebben we nog een lange weg te gaan in Europa. We zullen binnen enkele dagen weten of de markt de oplossingen die Merkel en Sarkozy zullen aandragen voldoende vinden. De schrik zat er deze week even in door de waarschuwing van ratingbureau S&P. De kredietbeoordelaar meldde dat de eurolanden met de hoogste kredietwaardigheid, waaronder Frankrijk en Duitsland en ook Nederland, die prachtige status kunnen verliezen. Maar Europa reageerde fel. Het Frans-Duitse plan voor een nieuw Europees verdrag is hét antwoord op de waarschuwing van kredietbeoordelaar S&P voor de eurolanden met de hoogste kredietwaardigheid, zo zei de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Alain Juppé.
Juppé kreeg hulp van Christian Noyer, bestuurslid van de Europese Centrale bank en president van de Franse centrale bank. Deze gaf een leuke steek onder water richting de ratingbureaus. Hij vindt dat moet worden nagedacht over de rol van kredietbeoordelaars in de schuldencrisis. Volgens Noyer wordt de methodiek van S&P steeds meer politiek gedreven in plaats van gebaseerd op economische fundamenten. Met andere woorden: laat maar kletsen die beoordelaars.

Het is even afwachten nu, maar toch echt erop of eronder. Als de Europese politici er niet uit komen hebben we als beleggers in aandelen een probleem. Als er zicht is op licht aan het einde van de tunnel dan is dit een uniek instapmoment.
Op de website van IG Markets hebben we de adviezen van brokers en banken meegenomen. Houdt u de volgende aandelen maar eens in de gaten en doe er uw voordeel mee.