Kansen voor zakenbanken

De uitkomsten van de stresstest, waaraan de grootste Europese banken zijn onderworpen, zijn bekend. Slechts zeven banken zakten voor de test, het merendeel van de banken kwam hier goed doorheen. Echt verrassend zijn de uitkomsten niet, mede dankzij de tientallen miljarden euro’s overheidssteun die her en der nog op de bankbalansen staan. Ook hadden de ministers van Financiën van de diverse Europese landen zich al gehaast de markten te verzekeren dat hun financiële sector gezond is.

 

Kijken we wat verder naar de testuitslagen, dan zien we dat er negentien Europese banken zijn die de test maar net gehaald hebben. Hun tier-1 ratio, het kernvermogen van banken uitgedrukt als percentage van het vreemd vermogen, beweegt zich tussen 6 en 6,5 procent terwijl 6 procent het vereiste minimum is. Bij nog eens acht andere banken kwam de tier-1 ratio uit tussen 6,5 en 7 procent.

 

Hoe mooi de resultaten van de stresstest op het eerste gezicht misschien wel lijken, nu komt het echte werk pas. Beleggers hoeven dan nu wellicht minder te twijfelen aan de soliditeit van financiële instellingen, een echte trigger om nu volop aandelen van banken te kopen is er nog niet. In ieder geval niet zolang banken op hun geld blijven zitten om de tier-1 ratio niet in gevaar te laten komen. In het merendeel van de gevallen is het dividend ook nog eens gepasseerd. Ook hierin komt vooralsnog geen verandering.

 

Is de stresstest geslaagd? Wel als het vertrouwen van beleggers hierdoor in zoverre wordt hersteld dat er (iets) meer rust komt op de financiële markten en tevens als er voor banken de mogelijkheid ontstaat eenvoudiger en tegen lagere kosten nieuw kapitaal aan te trekken. Hier ligt een uitgelezen kans voor zakenbanken. De voor de stresstest gezakte banken moeten samen 3,5 miljard euro uit de markt halen, maar ook een aantal andere banken zal binnen afzienbare tijd hun balans moeten versterken.

 

Toch zullen zakenbanken er een harde dobber aan krijgen banken ervan te overtuigen nu tot een aandelenemissie over te gaan. Enerzijds kan er geprofiteerd worden van het herstel in vertrouwen, maar anderzijds heeft de Japanse effectenbank Nomura bijvoorbeeld berekend dat de Europese bankensector op 0,6 keer de materiële boekwaarde handelt. Geen enkele zichzelf respecterende bank zal staan te popelen om tegen een lagere dan de boekwaarde nieuw geld op te halen als dat voorkomen kan worden. Vooral niet als door een aantrekkende inkomstenstroom het bufferkapitaal versterkt kan worden.

 

Waarom is het dan wel verstandig nu nieuw kapitaal uit de markt te halen? Een versterking van het eigen vermogen kan leiden tot een hogere kredietwaardigheid en de lagere kosten die dat met zich meebrengt kunnen opwegen tegen de verwatering die ontstaat. Daar bovenop kunnen zwak gekapitaliseerde banken een nieuwe aandelenemissie gebruiken om eerder de dividendbetalingen te hervatten en ontstaat er door een sterkere funding de mogelijkheid om andere banken over te nemen. Zo kunnen niet alleen synergievoordelen worden behaald, maar ook een sterkere balans worden gecreëerd. Europese landen als Spanje, Griekenland en Duitsland zijn rijp voor een consolidatieslag.

 

Die additionele aandelenuitgiften zullen door banken niet alleen voor groei van kredietverlening kunnen worden aangewend, maar tevens dienen ook voor herfinanciering en aflossing van schulden.

Aan zakenbanken de schone taak hun steentje bij te dragen aan een verder herstel van vertrouwen in de financiële sector. Niet door het in de markt zetten van allerlei financiële producten die vaak de werkelijke stand van zaken verbloemen, maar door beleggers te wijzen op de pluspunten van nieuwe aandelenemissies. Dat ze daar zelf ook nog wat aan verdienen is dan mooi meegenomen.