CDS (credit default swap)

Dit contract beschermt de koper ervan tegen het “default risk” (credit event) van een gegeven entiteit zoals een bedrijf (reference entity). De CDS beschermt dus investeerders tegen zogenaamde ‘credit events’ van hun obligaties of andere effecten.

Een credit event is een situatie die ervoor zorgt dat de kredietwaardigheid van een partij daalt in een krediet derivaat transactie. Ze zijn de trigger voor financiële of fysische compensatie van de beschermingverkoper aan de beschermingkoper. De meest opgenomen credit events in een standaard CDS contract zijn faillissement, betalingsverzuim, significante daling van de kredietrating, credit event achter een fusie, overheidsingreep of marktverstoring.
Zo kan iemand die intekent op een aantal obligaties van een bedrijf zijn investering laten ‘verzekeren’ door een CDS te kopen bij een CDS-seller (typisch een bank). In geval de reference entity er niet in slaagt de nominale waarde van de obligaties terug te betalen, moet de CDS-seller de CDS-buyer voor het verzekerde bedrag compenseren. De CDS-seller is hiertoe bereid, want in ruil voor dit risico ontvangt hij periodiek een premie van de buyer (de CDS spread of rate of coupon) tot de CDS afloopt of zich een credit event voordoet.

Bron: Eigen verwerking Lawrence Pluym + Boek: Chacko, George e.a., (2006), Credit Derivates - Primer on Credit Risk, Modeling, and Instruments, p. 18 + Working Paper: Depecker, J.P. en P. Bouyoux, (2009), No. 52 Trésor-Economics, The Credit Default Swap (CDS) market, p. 2, punt 1.