Galapagos januari 2020

3.831 Posts, Pagina: « 1 2 3 4 5 6 ... 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 ... 188 189 190 191 192 » | Laatste
Aantal posts per pagina:  20 50 100 | Omlaag ↓
Kelewan
0
Hm (een deel van) de geschreven calls komt zo een weekje te vroeg in the money (jan 190 en 195 geschreven, feb 200 en 210).
Geen reden tot klagen, is al een meevaller dat ze in december niet op 190 zijn uitgeoefend, maar als de calls op de (bijgekochte handels-) aandelen nog een keer allemaal waardeloos waren afgelopen was toch leuk geweest.
Wat doen andere optieschrijvers? Ik wacht met eventueel doorrollen meestal tot vlak voor expiratie of laat gewoon expireren, eventueel icm schrijven van puts voor het aantal verkochte aandelen.
2610
0
Waar zitten al die oelewappers van analisten met hun koersdoelen;Wat een nutteloze bende !!
Wolff in schaapskleren
0
mmm, stevige stijging bij een laag volume. Bijzonder, ben benieuwd of dit kan worden vastgehouden.
FluitendeVogels
1
een dezer dagen nog een klein PB zou leuk zijn, om even te laten weten dat Gala nog gewoon op koers ligt voor 2020 en verder....
onno/doris
1
het is om gek van te worden , toch maar weer verkocht op 185 pffff, lastig als je angstig bent he , zoals ik ook...hoopte dat ik er goed aan zou doen , maar nee ... stijgt t weer.
objectief
0
quote:

Kelewan schreef op 9 januari 2020 16:15:


Hm (een deel van) de geschreven calls komt zo een weekje te vroeg in the money (jan 190 en 195 geschreven, feb 200 en 210).
Geen reden tot klagen, is al een meevaller dat ze in december niet op 190 zijn uitgeoefend, maar als de calls op de (bijgekochte handels-) aandelen nog een keer allemaal waardeloos waren afgelopen was toch leuk geweest.
Wat doen andere optieschrijvers? Ik wacht met eventueel doorrollen meestal tot vlak voor expiratie of laat gewoon expireren, eventueel icm schrijven van puts voor het aantal verkochte aandelen.


De jan.190 heb ik vandaag teruggekocht; wellicht wat voorbarig want er ligt een weerstandje op 191,20. Ga even niet doorrollen, want we zitten in een up-beweging.
B...K
0
quote:

2610 schreef op 9 januari 2020 16:16:


Waar zitten al die oelewappers van analisten met hun koersdoelen;Wat een nutteloze bende !!


Bij verlagingen van analisten moet je altijd tegendraads beleggen.
Doe ik al jaren bevalt goed.Ze hopen dan zelf goedkoop in te kunnen kopen.
Beurskingpin
0
quote:

Kelewan schreef op 9 januari 2020 16:15:


Hm (een deel van) de geschreven calls komt zo een weekje te vroeg in the money (jan 190 en 195 geschreven, feb 200 en 210).
Geen reden tot klagen, is al een meevaller dat ze in december niet op 190 zijn uitgeoefend, maar als de calls op de (bijgekochte handels-) aandelen nog een keer allemaal waardeloos waren afgelopen was toch leuk geweest.
Wat doen andere optieschrijvers? Ik wacht met eventueel doorrollen meestal tot vlak voor expiratie of laat gewoon expireren, eventueel icm schrijven van puts voor het aantal verkochte aandelen.


Heb nog 3 geschreven Jan 200 calls staan. Nog even afwachten en hopen dat ze waardeloos aflopen. Wil de aandelen niet kwijt..
Sentiment
0
objectief
0
quote:

Beurskingpin schreef op 9 januari 2020 16:32:


[...]

Heb nog 3 geschreven Jan 200 calls staan. Nog even afwachten en hopen dat ze waardeloos aflopen. Wil de aandelen niet kwijt..


Rare mening; op 200 verkopen in de komende 5 beursdagen terwijl de koers 191 staat, wie wil dat niet??
En met de opbrengst kun je de aandelen terugkopen.
PaulRD
0
De koers van Galapagos gaat vandaag goed... ook erg grappig dat andere aandelen in mijn portefeuille 16,90 en 19,72 noteren... hoop voor de toekomst ;-)
Vandienboergienairemeer
2
Waarom Onno van de Stolpe Manager van het Jaar is (Bron: Trends magazine 9/1/2020)

HOEVEEL AMBITIE heeft een zestiger nog, die vorig jaar de deal van zijn leven sloot? Hoeveel gedrevenheid heeft een CEO nog, die aandeelhouder is van een miljardenbedrijf? Hoeveel jus heeft de stichter van een biotechbedrijf nog in de benen, na twintig jaar hard labeur in een gehaaide sector? Het zijn pertinente vragen, maar stel ze aan Onno van de Stolpe, en ze klinken bijna als een belediging. Ambitie en gedrevenheid zijn het handelsmerk van de stichter, bezieler en drijvende kracht van het Nederlands-Belgische biotechbedrijf Galapagos. Het is weinigen gegeven in twintig jaar het parcours van een wankele start-up naar het op één na grootste biotechbedrijf van Europa af te leggen. De titel van 35ste Trends Manager van het Jaar is een logisch gevolg.

ZIJN NAASTe omgeving maakt zich geen zorgen over de gedrevenheid van Onno van de Stolpe. Normaal mag Galapagos dit jaar een geneesmiddel tegen reuma op de markt brengen. Dat verbetert het leven van de patiënten en maakt van Galapagos een volwassen en onafhankelijk biotechbedrijf, dat kan leven van zijn eigen cashflow. Maar voor de nieuwe Trends Manager van het Jaar is dat nog geen kroon op het werk. Onno van de Stolpe wil levens redden. Dat kan als Galapagos erin slaagt een geneesmiddel tegen een nu nog onbehandelbare en dodelijke longziekte te ontwikkelen. Galapagos is op de goede weg, maar de weg naar een goedgekeurd medicijn is nog relatief lang en verraderlijk. Onno van de Stolpe is dus nog niet weg bij Galapagos. Hij blijft waken over de innovatieve cultuur van het bedrijf, houdt als een bezetene de vaart erin, kijkt vooruit en zorgt voor een plan B en een plan C, in een sector waarin vallen en opstaan hoort bij het businessplan. Het liefst nog maakt de gewiekste onderhandelaar deals die het bedrijf vooruithelpen, zoals de baanbrekende overeenkomst die hij vorig jaar sloot met het Amerikaanse Gilead Sciences.

VOOR GALAPAGOS LEEK een overname door partner Gilead het bijna onvermijdelijke lot. Gilead heeft veel geld, maar ook, in tegenstelling tot Galapagos, een relatief lege pijnlijn van nieuwe geneesmiddelen. Eén plus één is twee. Het management van Gilead had zijn werk niet gedaan als het geen gooi had gedaan naar de activa van Galapagos. Het vroeg de verbetenheid van een visionaire stijfkop als Onno van de Stolpe om Gilead én de eigen aandeelhouders ervan te overtuigen dat een onafhankelijk Galapagos op termijn meer gouden eieren kan leggen. Het resulteerde in een opmerkelijke deal, die een nieuwe blauwdruk voor de sector kan worden. Gilead betaalt 4,5 miljard euro voor een belang van minimaal 25 procent tot maximaal 29,9 procent in Galapagos en voor de toegang tot de activa van het bedrijf. Galapagos blijft de volgende tien jaar onafhankelijk en ziet het belangrijkste risico, de commercialisering van de geneesmiddelen, afgedekt door Gilead. Gezien de povere prestaties van de voorbije jaren, heeft Gilead er alle belang bij een succes te maken van de deal met Galapagos. Het grootste risico is misschien wel of Gilead zijn kant van de deal kan waarmaken.

"DIT IS NOG MAAR het begin", durft Onno van de Stolpe te zeggen. Aan valse bescheidenheid doet de Nederlander niet mee. De lijn tussen gezonde ambitie en overmoedige grootspraak is soms dun, maar hij weet dat het rendeert de lat hoog te leggen. Over enkele jaren kan Galapagos twee, drie of zelfs vier goedverkopende medicijnen op de markt hebben. En er is het beloftevolle onderzoeksprogramma Toledo, dat een nieuwe generatie middelen tegen ontstekingsziekten, zoals reuma, ontwikkelt.

VOOR DE BELGISCHE biosector is de doorbraak van Galapagos een enorme opsteker. Toch grijpen we naast een hoop waarde. Vooral buitenlanders tellen hun centen als hoofdaandeelhouders van Galapagos. Belgische fondsen en particulieren pikken slechts een graantje mee van het succes, omdat ze te weinig risico durven te nemen en te weinig schaal hebben, daarbij niet geholpen door een overheid die beleggers te veel als speculanten en te weinig als investeerders ziet. Het zal Onno van de Stolpe niet tegenhouden om het succes van Galapagos te bestendigen.




Pl4
0
quote:

objectief schreef op 9 januari 2020 16:50:


[...]

Rare mening; op 200 verkopen in de komende 5 beursdagen terwijl de koers 191 staat, wie wil dat niet??
En met de opbrengst kun je de aandelen terugkopen.


Uhh zo werkt dat helemaal niet...

Iemand die calls200 heeft gekocht gaat de aandelen niet afnemen voor 200 - dus Kelewan gaat ze niet verkopen voor 200 wanneer de koers lager blijft dan 200..
Beurskingpin
0
quote:

objectief schreef op 9 januari 2020 16:50:


[...]

Rare mening; op 200 verkopen in de komende 5 beursdagen terwijl de koers 191 staat, wie wil dat niet??
En met de opbrengst kun je de aandelen terugkopen.


Ik schrijf opties voor inkomen, niet voor mijn positie te wijzigen, ik wil er met mijn maximum aantal aandelen inzitten dit jaar dus hoopte eigelijk om nog meer aandelen nog lager te kunnen bijkopen(heb ook winst op geschreven puts 185 jan nu)
Vandienboergienairemeer
1
'België moet heel trots zijn op Galapagos' (Uit Trends van 09/01/2020)


Onno van de Stolpe, oprichter en CEO van het Belgisch- Nederlandse Galapagos, is de 35ste Trends Manager van het Jaar. Hij is de eerste laureaat die uit de biotechsector komt.

ONNO VAN DE STOLPE "De deal die we deze zomer sloten met Gilead is de kroon op mijn werk." © thomas sweertvaegher

Onno van de Stolpe (60) vierde in 2019 de twintigste verjaardag van Galapagos op een even spectaculaire als lucratieve wijze: met een miljardendeal met Gilead. Het Amerikaanse farmaconcern investeert 4,5 miljard euro in Galapagos en belooft tien jaar geen overnamebod te doen in ruil voor een groter belang en de toegang tot de activa van het Mechelse biotechbedrijf. Overgenomen worden was lang de grote vrees van Van de Stolpe. Bij elke gelegenheid schreeuwde hij het belang van onafhankelijkheid van de daken. Dat de Gentse sectorgenoot Ablynx na de overname door het Franse farmaconcern Sanofi flink werd gekortwiekt, was koren op zijn molen.

Die decennialange volharding van Van de Stolpe, die aan de wieg stond van Galapagos, is voor de jury een van de redenen voor zijn bekroning tot Trends Manager van het Jaar. Ze lauwert de nabij Eindhoven geboren bioloog ook voor de ontwikkeling van filgotinib, een kandidaat-reumamedicijn dat in september op de markt moet komen. Daarmee kan Galapagos de strijd aangaan met Humira, 's werelds meest opbrengende geneesmiddel. Filgotinib moet later ook inzetbaar zijn tegen andere ontstekingsziektes. De schattingen over hoeveel filgotinib jaarlijks kan opbrengen, gaan van 2 tot 6 miljard dollar.

Onder de leiding van Onno van de Stolpe heeft Galapagos nog heel wat andere ijzers in het vuur gestoken en daarbij knap de financiering van het bedrijf en de dure programma's verzekerd. Zo staat het ver in de ontwikkeling van een medicijn tegen de dodelijke longziekte IPF, en werkt het aan een veelbelovend onderzoeksprogramma, Toledo geheten. Daaruit kan een nieuwe klasse medicijnen tegen ontstekingsziekten groeien.

De jury prees Van de Stolpe voorts voor zijn successen in het onderhandelen van deals met grote farmahuizen, en voor zijn begrijpelijke communicatie over het bedrijf en zijn ingewikkelde technologie. De jury vond het tot slot ook belangrijk dat Van de Stolpe zich profileert als ambassadeur van de Belgische biotechsector en ook in zijn thuisland elke kans aangrijpt om het Belgisch-Vlaamse karakter van Galapagos in de verf te zetten. "België moet hier heel trots op zijn, niet alleen de overheid maar ook de gemeenschap, omdat zo veel geld van een privébedrijf in innovatief onderzoek wordt gepompt", zegt Van de Stolpe in dit interview over zijn leven en werk. Daarin heeft hij het over:
Vandienboergienairemeer
1
Een na een ontploften onze allianties. Geen enkel farmabedrijf had zin om door te zetten. Ik vond hen enorme sukkels

Zijn jeugd

"Ik ben thuis enorm rationeel opgevoed. Ratio was heel belangrijk, emoties minder. Dat uitte zich in enorm veel discussiëren aan de keukentafel. Ik had weleens vriendjes op bezoek die zeiden: 'Jullie lijken echt ruzie te maken aan tafel.' Dat was niet zo. Dat was argumenten aanbrengen om je grote gelijk te halen. Maar ik heb een enorm fijne jeugd gehad, en had en heb een heel leuke zus. Veel mensen hebben in hun jeugd een tik gekregen. Ik helemaal niet.

"Ik ben opgegroeid in een Philips-omgeving. Mijn vader is er labodirecteur geworden. Mijn zus studeerde voor arts-internist, maar werkt uiteindelijk ook bij Philips, in de tak lifesciences. Ik kom haar weleens tegen op een conferentie.

"Een jeugddroom had ik niet echt, maar de maanlanding had wel een enorme impact op mij. Ik hield alles bij van de Apollo-missies. Dat iemand voet op de maan zette, vond ik fantastisch. Het beroep van astronaut leek me spannend, al wou ik het niet per se worden. Ik was in mijn jeugd wel al behoorlijk gedreven. Ook toen al moest alles groots zijn, en ik was niet bang dat iets misschien niet zou kunnen. Zo besloot ik met vrienden van de lagere school de jaarlijkse kerstboomverbranding in ons dorp grootser aan te pakken. We sleepten de bomen uit heel het dorp achter onze fiets naar onze schuilplaats. Op de dag van de verbranding stapelden we ze op, zonder toelating, tot de politie ons in de gaten kreeg. Ouders werden er bijgehaald, en uiteindelijk ook de brandweer, zodat het een meer gereguleerd feest werd. Maar mét een enorme stapel kerstbomen."
Zijn studies

"In de zesde klas van de middelbare school ben ik gegrepen door biologie, door een praktijkproef waarmee ik wou aantonen dat biodynamisch groenten telen volgens de methode van Rudolf Steiner flauwekul was. We hadden bij zo'n vereniging preparaten besteld, die je rechtsdraaiend en bij de goede maanstand moest oplossen in water vooraleer er de radijsjes mee te besproeien. Tot mijn verbazing waren de behandelde radijzen zwaarder en beter dan de controlegroep. Het heeft mijn enthousiasme voor wetenschap getriggerd.

"Het studentenleven aan de universiteit van Wageningen heeft me nogal afgeleid. Ik heb er tijd verloren, ook omdat plantenziektekunde me niet echt motiveerde. Nadat ik mijn bachelor had behaald, ben ik in het bestuur van de studentenvereniging gestapt. Ik heb een jaar niet gestudeerd en alleen maar die vereniging aangestuurd. Een fantastische tijd, maar wel heel zwaar. We maakten lange dagen om ze draaiende te houden. Maar ik heb er enorm veel geleerd over hoe je in groep samenwerkt. Je kon het vergelijken met een klein bedrijf. Ik was verantwoordelijk voor de financiën en had acht man personeel. De interactie met de andere bestuurders leerde me veel over het feit dat mensen andere prioriteiten en minder inzet kunnen hebben, en over de conflicten die daaruit
Vandienboergienairemeer
1
kunnen groeien. Veel mensen staan anders in het leven. Dan moet je een modus vivendi vinden om samen iets neer te zetten. Het duurde even voor ik dat inzag.

"Daarna ging ik studeren voor mijn master moleculaire biologie, en daar is de vonk overgesprongen. We spreken over midden jaren tachtig. Die energie! We voelden allemaal dat we met iets bezig waren dat de wereld zou veranderen. Het lukte mij wonderbaarlijk genoeg een stage te verkrijgen bij Biogen, dat toen een van de grootste biotechbedrijven was. Ik verbleef een jaar in Boston. Het was fantastisch. We werkten keihard, maar hielden ook geweldige feestjes. Daar besliste ik dat ik in biotech actief wou zijn. Met pijn in het hart kwam ik terug. Het lukte me zowaar cum laude af te studeren. Toen ze dat afriepen, dacht mijn moeder dat het een vergissing was. Het kon niet dat haar zoon dát bereikt had ( lacht)."

"Dan moest ik een baan zoeken. Ik had een profiel van wetenschapper met een grote interesse voor het bedrijfsleven. Ik had overigens ook een vak bedrijfskunde gedaan. Maar mijn dekseltje paste niet op de potjes bij grote bedrijven als DSM en Unilever. Uiteindelijk ben ik zes maanden werkzoekende geweest, wat best een lastige periode was. Het was begin 1987, economisch niet zo'n prettige tijd. Maar toen introduceerde een headhunter me bij Mogen, het bedrijf waar haar man directeur was. Het was een beginnend plantenbiotechbedrijf in Leiden en een concurrent van het Gentse Plant Genetic Systems. De baan was me op het lijf gerschreven. Ik werd business development manager, precies wat ik wilde: op de grens tussen wetenschap en commercie. Ik voelde me er als een vis in het water.

"Ik ben er ruim drie jaar later vertrokken, omdat de nieuwe CEO in mijn ogen weinig visie had. Het groots en meeslepend zijn, miste hij volledig. Ik trok opnieuw naar Amerika, om voor de overheid te werken, voor het Netherlands Foreign Investment Agency. Niet het grootste hoogtepunt in mijn cv. Ze zochten een expert in lifesciences om bedrijven aan de Amerikaanse Westkust naar Nederland te halen. Het was een mooie kans om een paar jaar rond te lopen op de plek waar het allemaal gebeurde in biotech. Ik ben er vijf jaar gebleven, al had de job niet zoveel inhoud. Ik was uiteindelijk toch een soort schoenenverkoper die een voet tussen de deur probeerde te krijgen bij bedrijven om de bv Nederland aan te prijzen. Dat lukte overigens best aardig. Mijn grootste project draaide rond het biotechbedrijf Synergen, dat in Nederland een productiefaciliteit wou bouwen voor duizend werknemers, voor een product tegen septische shock, dat in de laatste fase van ontwikkeling zat. Tot die resultaten negatief bleken te zijn. Van de ene op de andere dag was het afgelopen met dat project. Het was biotech op zijn best ( lacht).

"Toen ben ik terechtgekomen bij een technologisch hoogstaand familiebedrijfje, dat een professor had opgericht in zijn garage in Eugene, in Oregon. Hij maakte fluorescentiechemicaliën, speciale stofjes die zich binden aan bijvoorbeeld DNA. Die verkocht hij aan universiteiten en biotech- en farmabedrijven. Ik mocht in Nederland een Europees centrum neerzetten. Ik ging aan de slag met een salesteam van enkele dames aan de telefoon, een paar technisch assistenten en een jongen voor de verzending. Dat ging heel goed. Het team groeide, naar twaalf, naar zestien mensen. Maar het was me te beperkt. De professor was erg behoudsgezind, altijd bang dat iemand anders met zijn producten meer zou verdienen dan hij. Dus botste ik met hem over de weg die het bedrijf moest
Vandienboergienairemeer
1
bewandelen. Op zeker moment nodigde Dinko Valerio van Crucell, toen nog Introgene, me uit. Hij zocht iemand om een genomics-divisie op te starten.

"Ik wist niet goed waar ik in stapte, maar Introgene was wel hét opkomende biotechbedrijf van Nederland, het spannendste wat er was. Toen ik er net was, bleek dat het contact had met een bedrijf in Mechelen, Tibotec, dat werd geleid door Rudi Pauwels en Paul Stoffels. Ik ben met hen gaan onderhandelen. Het resultaat was de joint venture Galapagos, waarvan Crucell en Tibotec elk 50 procent eigenaar werden en waarin ze samen zouden investeren. Een paar maanden later vertrok ik bij Crucell en werd Galapagos zelfstandig. Ik kon wel nog gebruikmaken van de financiële dienst, hr, IT en andere faciliteiten van Crucell. Ik moest wetenschappers aanwerven en ervoor zorgen dat een technologieplatform werd opgebouwd.

"In 2001 begon de zaak te kraken. Crucell had geen geld meer en Tibotec maar heel weinig. "Dit gaat mis", dacht ik. Van de raad van bestuur mocht ik extern kapitaal ophalen, waarop ik een ronde bij durfkapitalisten startte. En toen kwam 9/11, de aanslagen op de Twin Towers in New York. Plots werd het ontzettend moeilijk. Achteraf bekeken, was dat het lastigste jaar in mijn 21 jaar bij Galapagos. Uiteindelijk heb ik 22 miljoen euro opgehaald, met de Britse durfkapitaalgroep Abingworth als belangrijkste investeerder. We hielden een groot feest voor al onze relaties. Ik had truien laten maken met Independence Party 2002 erop gedrukt. Dinko Valerio was daar kwaad om, hij vond het deloyaal. Hij had gelijk, want als je ergens niet onafhankelijk bent, is het wel in een raad van bestuur vol durfkapitalisten.

"Tot dan was Galapagos altijd een soort vriendencollectief geweest. Ik had een heel goede relatie met Paul, Rudi, Dinko en Ronald (Brus, toen CEO van Crucell, nvdr). Maar dan begon het spel van de waardering van het bedrijf. Toen ik met die durfkapitalisten ging praten, wilden die natuurlijk een heel lage waardering. Vooral Dinko en Ronald vonden dat ik de boel aan het verkwanselen was. Plots was de speeltijd voorbij, en waren die vriendjes mijn vriendjes niet meer. Ik kwam heel erg alleen te staan."

"Na die financieringsronde kon ik niet langer profiteren van de faciliteiten van Crucell en Tibotec. Ze waren gewoon aandeelhouders geworden. En toen kwam er frictie met de durfkapitalisten, die bang waren voor een verdere verwatering en voor te veel kosten en uitgaven. Ze eisten focus, terwijl ik wilde uitbreiden. Een week voor een boardmeeting had ik al een slecht humeur, en een week erna ook. Op zeker moment kreeg ik een voorzitter, Raj Parekh. Hij is nog altijd mijn voorzitter. Hij was aangezocht door Abingworth, maar was wel onafhankelijk. Raj zei: 'Die durfkapitaalwereld is niets voor jou, we gaan naar de beurs.' Dat was wat ik altijd al gewild had. Mensen kunnen interesseren om aandelen in je bedrijf te kopen, vond ik zo gaaf. We hebben nog geruziet over de keuze tussen AIM (submarkt van de London Stock Exchange, nvdr) en Euronext. KBC heeft ons naar Euronext geleid.

objectief
0
quote:

Pl4 schreef op 9 januari 2020 17:00:


[...]

Uhh zo werkt dat helemaal niet...

Iemand die calls200 heeft gekocht gaat de aandelen niet afnemen voor 200 - dus Kelewan gaat ze niet verkopen voor 200 wanneer de koers lager blijft dan 200..


Kelewan is bang de beurskoers boven 200 komt; waardoor zijn aandelen tegen 200 verkocht worden. Hij zou juist blij moeten zijn dat de koers in de periode tot volgende week vrijdag boven die 200 kwam. (ik in elk geval wel)
Zo simpel is en zo werkt het. (en meteen terugkopen die aandelen)
3.831 Posts, Pagina: « 1 2 3 4 5 6 ... 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 ... 188 189 190 191 192 » | Laatste
Aantal posts per pagina:  20 50 100 | Omhoog ↑

Plaats een reactie

Meedoen aan de discussie?

Word nu gratis lid of log in met uw e-mailadres en wachtwoord.

Direct naar Forum

Detail

Vertraagd 25 feb 2020 17:38
Koers 223,400
Verschil -4,200 (-1,85%)
Hoog 237,900
Laag 221,600
Volume 878.372
Volume gemiddeld 536.114
Volume gisteren 1.108.045